પારિજાતની ડાળ હળવેથી સ્પર્શી
સપના બધાં કોઇ ખેરવી ગયું
કમાડો તો સઘળાં બંધ હતાં
તોય દિલ મા કોઇ પ્રવેશી ગયું
છાની હતી વાત બધાં થી ક્યારની
પણ આંખોથી ઝરણું વહી ગયું
થયું છે કિનારો હવે હાથવેંતમાં
વહાણ આખું તરણું ડુબાડી ગયું
વાયદાઓ એ જાગ્યા કર્યું રાત આખી
પણ આશા નો સૂરજ કોઇ ડૂબાડી ગયું....
માના વ્યાસ
No comments:
Post a Comment