ગઝલ

શ્વાસથી આ દેહ ત્યાં ગભરાય છે.
જો કફનમાં એટલે સંતાય છે.

આમ ના સંજીવની તું સ્પર્શ દે;
મૃત દર્દો સૌ સજીવન થાય છે.

છાંટ ના અત્તર  હવે આ દેહ પર;
શ્વાસ એનો ક્યાંક જો ગુંગળાય છે.

પ્રેમ ના આ આટલો છલકાવ તું;
યાર મારું  મોત પણ મુંઝાય  છે.

શોક તો છે  બે દિવસનો ફક્ત આ;
ભીંત પર ટાંગી પછી દેવાય છે.
                                   *-સર્જક.*

*(મોરબી જીલ્લા સાહિત્ય વર્તુળ)*