વાદળી અવસાદની વરસી રહી
બાતમી વરસાદની મળતી રહી
યાદ ગોરંભાઇ અંતર આભલે
નેહભીની આંખ નીતરતી રહી
પાણિયારાની તરસને ઠારવા
માટ ગારાની સદા ઝમતી રહી
ખાળવા એકાંતને તરસી ગઈ
ભીંત પોલાણો સુધી સરકી રહી
શોધ આતમની અરીસામાં કરી
બિંબ હોવાની સજા મળતી રહી
માધવી ભટ્ટ
No comments:
Post a Comment