આપ આવશો એ આશ માં,
જીવતો રહ્યો એક લાશ માં.
પથ્થર પુજી ને અંતે થાકી ગયો,
ખુદા પણ ના રહ્યો આકાશ માં.
મળતી બધી સફળતાઓ એમ,
ફરતી ગઈ છેવટે તો નિરાશ માં.
દૂર ક્ષિતિજ પર લાગ્યું મળશે એ,
સૂર્ય ઢંકાયો તો ઢંકાયો લાલાશ માં.
નિત નવા અખતરા કરી જીવ્યો,
તોયે ના રહ્યો કોઈ અવકાશ માં.
વરસતા વરસાદ માં પલળી ગયા તોયે,
કોરી રહી લાગણી આટલી ભીનાશ માં.
આટલી ઉદારતા સારી નહીં દોસ્ત,
દુશ્મન પણ ફરે વિના વિનાશ માં.
પામવા ને એક ઈશ ને જો કર્યા,
પાપ અને પુણ્ય બેહિસાબ માં.
રહી જશે મિલન અધૂરું તો શું?,
આવશે એ નવા નવા લીબાશ માં.
~ધર્મેન્દ્ર સોલંકી.
૧૦:૫૧, ૧૮/૦૭/૧૭
No comments:
Post a Comment