દિવસ તો હમણાં શરુ થયો
ને સાંજ પડે કે પુરો.
ક્યારેક ક્યારેક અહીં ઉગે છે
ચંદ્ર પૂર્ણ, મધુરો.
આમ ને આમ આ શૈશવ વીત્યું
ને વહી ગયું આ યૌવન,
વનપ્રવેશની પાછળ પાછળ
ધસી આવતું ઘડપણ.
સ્વાદ બધોયે ચાખી લીધો :
ખાટો, મીઠો, તૂરો.
દિવસ તો હમણાં શરુ થયો ને
સાંજ પડે કે પુરો.
હવે બારણાં પાછળ ક્યાંક તો
લપાઈ બેઠું મરણ,
એણે માટે એકસરખા છે
વાઘ હોય કે હરણ.
ઝંખો, ઝૂરો, કરો કંઈ પણ :
પણ મરણનો માર્ગ શૂરો,
દિવસ તો હમણાં શરુ થયો
ને સાંજ પડે કે પુરો.
~ સુરેશ દલાલ.
No comments:
Post a Comment