ગઝલ

નવા જમાનાની વારતા

બોખલું મોં કરચલી ને સફેદ થયેલા વાળ
આપણે મોટા થઈ ગયા હવે નથી    બાળ

પેન્શન ટેન્શન ના તાળામાં આવ્યા  બેતાળાં
વાત વાત માં શિંગડું ઉગામીએ મારા હાંળાં

ટાલ પડી ને ફૂટી  જુનવાણી વિચારસરણી
વાત વાતને ચુંથીયે ગાલીયે જૂની ગરણી

તને ખબર ના પડે અમારા દિવસો કેવા હતા
મૂછે તાવ દઈએ પણ ત્યારે માથે દેવા હતા

ઘરે ડોહીયુ ના હંઘરે બાંકડા ઘસવા જઈએ
કામ વગરના ડંફાસો મોટી મોટી    દઈએ

ત્રાંસી આંખે બધુ જ જોઈએ ના જોયું કરીયે
પારકી પંચાતો ને સપના માં પણ લવરીયે

છાપું કોઈક નું આખું ને આખું વાંચી જઇયે
ખાટલો ઢાળી આડા પડી શહેનશાહ રહીયે

આજકાલના છોકરા બગડી ગયા એવું કહીયે
નવા વિચારો  ઉગતા પહેલા દફનાવી દઈએ

ફરિયાદ એવી આજની પેઢી વ્યવહારુ નથી
અરે ભાઈ ઝાંખ થોડું ખુદનું વલણ સારું નથી

ખોદતાં કબર નવા જમાનાની ક્યાં સુધી રહેશો
કદમ મિલાવી સાથે ચાલવાનું   ક્યારે   કહેશો

નથી ભરવા 'હેમ' વૃધ્ધા આશ્રમો અશ્રુ   સારતા
આવો સાથે મળી નવા જમાનાની માંડીએ વારતા

ડો હેમેન્દ્ર જોશી