Friday, 3 March 2017

ગઝલ

માણસાઈમાં પૂળો મૂકાય એ પહેલાં;
જાગવાનું લાગણી સૂકાય એ પહેલાં.

ચેતી જાવાનું જ મિત્રો શબ્દ વાપરતાં;
દુખતી નસ કોઈની દુખાય એ પહેલાં.

આ જગતમાં મિત્રતાથી શું વધારે છે?
ઝૂકી જાવાનું તરત ઝૂકાય એ પહેલાં.

ઉન્નતિ સૌ કોઈની સાચે જ થઈ જાશે;
કોઈને ઉગારવું; ડૂબાય એ પહેલાં.

ઝેર પણ અમૃત સમું ઔષધ બને ત્યારે---
પી જવું વખ કોઈ તમને પાય એ પહેલાં !
૧૨:૪૫    ----- ગુણવંત ઉપાધ્યાય
૦૩૦૩૨૦૧૭

No comments:

Post a Comment