અધખુલી બારી ઉપર ચકલી બેઠી,
બારણાંને આવું કાં લાગે?
મારામાં ઝાડ હજી જાગે!.
કીડિ ઘસાય જરી ખરબચડી છાલે,
ફટ્ટ પૂછે વર,વાગ્યું નથીને ગાલે.
ઝાડ આખુ જુમે ખરે બધા પાન હેઠા,
ચકાની પાંખથી પિંછૂ ખરે મનાવે શોક બેઠા બેઠા.
બારસાખે અભરખાના બંધાય તોરણ,
આજે સુના અવસર કાં લાગે.
મારામાં ઝાડ હજી જાગે!.
બારણાંને આવું કાં લાગે?.
થાય જરી ડાળીની સુક્કી લાગણીઓ,
હોલો ચારેક સળેકડાં હળવે હાથે ભાંગે.
લટકેલી વાગોળે જૂલતો પવન,
એતો ઓળંગે ટેકરી ફલાંગે.
થઇ સુંવાળી છાતીને ટંકાયા મોર.
તોય,કુહાડીના ઘા હજી વાગે.
બારણાંને આવું કાં લાગે!
મારામાં ઝાડ હજી જાગે.
મુકેશ કાનાણી !નાકામ!
No comments:
Post a Comment