ગઝલ

તારા એક સ્મરણ માત્રથી હું પાનખરમાંયે ખીલતી રહું છું
ને બાકી તારા ખયાલ વગર તો વસંતમાયેં કરમાતી રહુ છું

સંભારણા તારા બન્યા સંજીવની એક એક શ્વાસ માટે
તારી યાદોનાં વાયરાથી અનોખી મસ્તીમાંજ નાચતી રહુ છું

સહનશક્તિની મૂરત સમ ક્યાં કોઈને કદી કંઈ કહું છું
મીઠી વેદનાથી વેલીની જેમ વીંટળાઈને વળખાતી રહુ છું

સમાજના પત્થર ઉપર ઘસાઈ ઘસાઈને પરખાતી રહું છું
ને તારા વિરહની અગ્નિમાં રાખ થઈને પણ નિખરતી રહુ છું

આ "પરમ" પ્રેમની અનુભૂતિમાં એક માત્ર તારી જ અભિલાષા
એજ કષ્મકસ ને એજ "પાગલ"પનમાં અટવાતી રહુ છું

ગોરધનભાઈ વેગડ (પરમપાગલ)