ગઝલ

ચિત્તને ચાનક ચડી કે આપણે પણ સાંઈ થાવું.
આપણે પણ આભલાને આંબતી ઊંચાઈ થાવું.

ગંજ ખડકી ને થયા પર્વત તો તેમાં શી નવાઈ,
છે મજાનું વાટકી વ્યવહારની આ રાઈ થાવું.

એમ ભીતરમાં જઈને હું બન્યો છું જીવ તારો,
પણ બહુ મુશ્કેલ છે આ બ્હારથી પરછાંઈ થાવું.

ને સુગંધો એ રીતે ભળતી ગઈ સોના મહીં,
આ પીડાની પોઠ વચ્ચે આપણું શરણાઈ થાવું.

તું કહે તો હુંય રામાયણ લખું તુલસી બનીને,
શે'ર તો જાણે જ છે કેવી રીતે ચોપાઈ થાવું !
--- સ્નેહલ જોષી