ગઝલ

ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા

વાદળો નાં અંતરે એકાંત ભારે હોય છે
વરસતા એ કેમ બીજે ,ઘાત ભારે હોય છે

શોધવું છે ધ્યેય મારે આ ધરા પર શ્વેતનું
આગળે પથ નો સુકાની શાંત ભારે હોય છે

એક એની આંગળી નો સાથ તો તાકાત છે
સાંપડે  નાં જે કદી નીરાંત ભારે હોય છે

જાત આખી ઓગળી  તો પણ રહ્યો એકલો
મેળ નાં હો એમની, વીસાત ભારે હોય છે

અવતરી તૌ જાય છે લીપી ઘણી આ કાગળે
સાથ માં એ હાથ 'અપાર'વાત ભારે હોય છે

અશ્વિન પંચાલ