Sunday, 13 August 2017

ગઝલ

દીકરી મારી લાડકવાયી લક્ષ્મીનો અવતાર,
એ સુવે તો રાત પડે ને જાગે તો સવાર.
દીકરી તારાં વ્હાલનો દરિયો જીવનભર છલકાય
પામતાં જીવન માતપિતાનું ધન્ય થઇ જાય,
એક જ સ્મિતમાં તારા ચમકે મોતીડાં હજાર…
ઢીંગલા સાથે રમતી ઢીંગલી જેવું મારું બાળ,
રમતા થાકીને ભૂખ લાગે તો ખીર રાખું તૈયાર
રૂપમાં તારાં લાગે મને પરિનો અણસાર …
કાલી-ઘેલી વાણીથી ઘર ઘૂઘરો થઇને ગૂંજે
પાપા પગલી ચલાવતા બાપનું હૈયું ઝૂમે
દીકરી તું તો માતપિતાનો સાચે છે આધાર….
હૈયાના ઝૂલે હેતની દોરી બાંધી તને ઝૂલાવું
હાલરડાંની રેશમી રજાઇ તને હું ઓઢાડું
પાવન પગલે તારા મારો ઊજળો છે સંસાર

શ્રી મુકેશ માલવણકર

No comments:

Post a Comment