Wednesday, 18 October 2017

ગઝલ

કૈંક  કારણ  હતું  વનિતાને
હાથમાં લઈ ફરી તે ગીતાને

પ્રશ્ન સત્સંગમાં જનક કરશે
ખોદી કાઢું હું કેમ સીતાને ?

આઠમી વાર છોકરી જન્મી
તોય આશા હજી સવિતાને

માથું પટકે છે એ કિનારા પર
શોધે છે દરિયો હજી સરિતાને

એ ક્ષણેક્ષણ મરી ને જીવી
કોઈ ઉણપ નથી મુદીતાને !

બ્હાર-ભીતર બધું ય ફિક્કું છે
તાપ સૂકવી રહ્યો હરિતાને !

         - ભરત ભટ્ટ

No comments:

Post a Comment