આટલું સૂતાં પછી બસ સુખ કે-
જાગવું જાણી ગયાં એ જૂઠ છે.
સ્વપ્નવત્ જોયું તો લાગ્યું; કે કમાલ-
આપણી સામે ય સુંદર મુખ છે!
કોઈ ક્હેતું એટલો ઊંડે જજે-
કોઈએ મારેલ આ તો મૂઠ છે.
અર્ધરાત્રીના નહીં ચોકી જવું--
ઠંડી રાત્રે ક્યાંથી કોયલ-કૂક છે?
એમ બેઠાં ચંદ્રને તાકી સતત--
જાણે આજે વદ નહીં પણ સુદ છે!
----ગુણવંત ઉપાધ્યાય
No comments:
Post a Comment