ગીત
હું મોસમ થઈને વરસું છું ,
તું શાને કાજે તરશે છે ?
પલળે છે તારી યાદો,
આંગણીયે સાવન -ભાદો ,
મેઘ ઘટા કાળી -કાળી ,
પાણીની બૂંદો દે તાળી !
હું ઝરમર-ઝરમર વરસું છું ,
તું શાને કાજે તરશે છે ?
ઊભાં -ઊભાં વૃક્ષો ડોલે,
તન-મન સઘળું એ ખોલે !
લીલી ચુનરી ધરતી ઓઢે,
વાદળ એના ખોળે પોઢે !
હું મૂશળધારે વરસું છું ,
તું શાને કાજે તરશે છે ?
ઝીણી -ઝીણી માદક-માદક ,
વાછટની ભીની છે છાલક !
ઝૂરે છે આ ભીના હોઠો,
ફૂટે છે જળનો પરપોટો !
હું અંગે-અંગે વરસું છું ,
તું શાને કાજે તરશે છે ?
ઝરણાઓ કવિતાને ઘૂંટે,
પંખીઓને ભીનાં ગીતો ફૂટે !
સાંજ પડે ને તારા સમ ,
યાદો પજવે મારા હમદમ !
હું ગીત થઈને વરસું છું ,
તું શને કાજે તરશે છે ?
***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '
No comments:
Post a Comment